Сёння, 2 лютага, 19.00(Кнігарня галерэі “Ў”)- Аўтарскія чытанні Трыстана Х’юза

Літаратурная кавярня запрашае ў межах працы суполкі

у аўторак, 2 лютага, 19.00, на аўтарскія чытанні

Трыстана Х’юза.

Abibliotheca anglica nova

Выдавецтва Логвінаў

Кнігарня галерэі “Ў”

Пр. Незалежнасці 37a

+375 291 33 48 59

+375 293 74 91 86

Брытанскі  пісьменнік  Трыстан  Х’юз  жыве  паміж  двума сусветамі.

Нарадзіўшыся  ў Канадзе,  ён  ва  ўзросце двух гадоў пераязджае разам з бацькамі на валійскі востраў  Ініс Мон, дзе жыве  і цяпер. Але сувязь з канадскімі каранямі не страцілася.  Хоць  ён  і  вырас  на  паданнях  і легендах валійскага вострава, канадская і амерыканская літаратура выклікаюць у яго не меншую цікавасць. Такая падвоенасць не магла не паўплываць на яго як на пісьменніка.

Трыстан Х’юз тлумачыць  гэта наступным чынам: “Калі твае карані паходзяць з розных месцаў, ты не можаш поўнасцю да канца належыць толькі аднаму з  іх. Ты глядзіш на  іх адначасова са знешняй і з унутранай перспектывы. Сёння ёсць цудоўная магчымасць досыць  танна вандраваць па свеце, у той жа час узнікае жаданне мець нацыянальную ідэнтычнасць, радзіму  і магчымасць вяртацца”. Такім чынам, ягоныя героі, – як і сам ён, – гэта часцяком людзі нетутэйшыя або вандроўнікі, што пабывалі ў далёкіх краях. Аўтара цікавяць ўзаемаадносіны паміж блізкасцю і аддаленасцю,  чалавецтвам  і   прыродай,  уплыў мінуўшчыны на сённяшняе жыццё.

Трыстан  Х’юз  абараніў  доктарскую  дысертацыю  па літаратуры  Амерыкі  і  краінаў  Ціхага  Акіяну.  Ягоныя папярэднія раманы “Вежа” і “Адашліце маё астылае цела дамоў”  былі  высока  ацэнены  ў Вялікабрытаніі.

“Павяртанне”  – трэці раман пісьменніка.  Трыстан  Х’юз распавядае  пра  трох  сяброў  (Нэйла,  Рыкі  і  Стэфі),  якія пасля  10-гадовай  разлукі  сустракаюцца  ў  аддаленай валійскай вёсачцы, дзе яны выраслі, як яны наведваюць старыя  мясціны  дзяцінства  і  задуменна  ўзгадваюць адсутную Дэл, чацвертую сяброўку з  іх кампаніі. Змрочны аповед вядзецца ад імя трох герояў, іх гісторыі пераплятаюцца,    апісваючы  падзеі  то  дзяцінства,  то дарослага жыцця.  Як  і  ў  любой  гісторыі  пра  прывідаў, аўтар увесь час трымае чытачоў у напружанні. Да самага заканчэння раману дакладныя абставіны смерці Дэл   як і ейны  характар    застаюцца  незразумелымі,  цьмянымі  і недасягальнымі.